…da muller que foxe dos peitos…

Teño mentiras amarradas á traquea

por iso cuspo en intentos de anorexia.

Teño unha bala porxectada no peito

e bótasme sal mna ferida aberta.

Teño medo de que non saibas coser

con teas de viúva negra o meu corpo.

Teño o embigo medrado de medo

para alugarte mellor, se ves de roxo.

Teño cogomelos do pan no útero

teño queixo con furadiños nos pulmons

teño chícharos insomnes entre as costelas

teño un virus publicitario na nautoestima

teño instintos que me psicanalizan

teño sorte… de que me teñas.

María Lado.  (1979 Brens,Cee) A Coruña

Joven poeta que empezó a escribir en el “Batallón Literario da Costa da Morte. sus tres primeras obras fueron publicadas con este grupo.

Este poema fue incluido en la “Antología de joven poesía galega”

Poeta, narradora, escritora y actriz.

Silvia Larrosa

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s