“Os desterrados” – Luis Seoane

luis seoaneNun seminario de ” Mulleres galegas na literatura”  falaron da relación de Luis Seoane e a emigración galega, especialmente con María Miramontes, gran activista nas Irmandades da Fala . Impactoume este poema dos Desterrados onde se pode sentir a  morriña pola terra.

DESTERRADOS

Os desterrados temos traballo, teito, pan

mais vivimos coma sombras. É máis forte que nós

a tenza de terra lonxana onde nos criamos,

e ningún outro amor, nación, fortuna ou éisito

pode apracentar esa saudade.

Quedounos á  xente sin patria o curazón

no logar onde soio ríen os vencedores

na terra nosa, á que un día voltaremos;

a dos mortos, dos pantasmas, dos vencidos,

fui a estar.

“Desterrados” Na Brétema, Sant-Iago, 1956

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s