“Mala sorte” – Lois Pereiro

 

Lois Pereiro 

 

Poeta monfortino que tiven o pracer  de  coñecer e compartir vivencias con él mesmo na miña casa.

img_4446

 

 

Do libro “Poesía última de amor e enfermidade” (1992-1995)

 

Mala sorte

E por primeira vez desde que souben

en que aínda respiraba e seguía vivo
sei o que é sentir medo a non estalo

Interrompido na mellor escea

cando estaba soñando un soño dérmico

de paixón e beleza
cunha serea distancia literaria e sabia

Só ela podía ser tan inoportuna
groseira inculta e pouco delicada

chamándome despois de ter sobrevivido

á confortable atracción do fracaso
e saber dunha vez o que era a vida
amar e ser amado.

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s