O maio (Manuel Curros Enríquez)

Con motivo del día de hoy, me parece muy apropiado  este poema de Curros Enríquez que  también musicalizó Luis Emilio Batallán.

Ahí ven o maio

de frores cuberto…-

puxéronse a porta

cantándome os nenos;

i os puchos furados

pra min estendendo,

pedíronme crocas

dos meus castiñeiros.

Pasai, rapaciños,

calados e quedos;

que o que é polo de hoxe

que darvos non teño.

Eu sonvos o probe

do pobo galego:

pra min non hai maio,

¡pra min sempre e inverno!…

Cando eu me atopare

de donos liberto

i o pan non mo quiten,

trabucos e préstamos

o como os do abade,

frorezan os meus eidos,

chegado habrá entonces

o maio que eu quero.

¿Queredes castañas

dos meus castiñeiros?…

Cantádeme un maio

sen bruxas nin demos;

un maio sen segas,

usuras nin preitos,

sin quintas, nin portas,

nin foros, nin cregos.

 

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s