A Rosalía – Curros Enríquez

Cada vez que sale el tema de Rosalía siempre pienso en este texto y en la música de Luis Emilio Batallán…
Do mar pola orela
mireina pasar,
na frente unha estrela,
no bico un cantar.A musa dos pobos
que vin pasar eu,
comesta dos lobos,
comesta se veu

E vina tan sola
na noite sin fin,
¡Que ainda recei pola probe da tola
eu, que non teño que rece por min!.

Os ósos son dela, que vades gardar.
¡Ai dos que levan na fronte unha estrela!
¡Ai dos que levan no bico un cantar!

Espero que salga el link de Youtube…

Advertisements

2 comments on “A Rosalía – Curros Enríquez

  1. Este fermoso poema é o epicedio (unha elexía polo pasamento dunha persoa) que foi publicado en vinte linguas diferentes, polo Centro de Estudios Rosalianos – Fundación Rosalía de Castro, en 2008.
    Ten unha tradución ao neerlandés, obra de Bol de Nijs en 1974, que é como sigue:

    AAN ROSALÍA

    Op de oever van de zee
    zag ik haar gaan,
    op het voorhoofd een ster,
    een lied in de mond.
    Zo eenzaam zag ik haar
    in de eindeloze nacht
    dak ik begon te bidden voor die waanzin van haar,
    ik, die zelf niemand meer heb om te bidden voor mij.

    Deze die ik zag,
    was het volk zijn muze,
    door wolven verscheurd
    verscheurd ging ze heen.
    Van haar is’t gebeente
    waarover je waakt.
    Wee deze op wiens voorhoofd een ster werd gebrand!
    Wee deze wiens mond ooit bestemd werd voor een lied!

    Liked by 1 person

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s